دهمین سالگرد 18 تیر حمله به دانشجویان کوی دانشگاه

18 تیر امسال مصادف شده است با روزهای بعد از کودتای 22 خرداد، با تمام سرکوب و ترس و ارعابی که ایجاد کرده اند، هنوز مردم می خواهند نشان بدهند چقدر عصبانی هستند و می خواهند نشان بدهند که در مقابل این تقلب بزرگ تاریخ بشریت کوتاه نمی آیند.

می دانم چقدر از جوانان متاسفانه سرخورده شده اند و چقدر از آنها امیدشان نا امید شد.

می دانم چقدر دشمن جدید به حکومت کودتا اضافه شد.

می دانم چقدر کسانی که به ا.ن رای دادندف بعد از این ماجراها و آلوده شدن دست وی به خون جوانان این مرز و بوم، یا این رای دادن را کتمان کردند و یا وجدان آسوده ای ندارند.

البته هنوز اندک افرادنا آگاهانی هستند که دانسته یا نادانسته، از کودتاچیان دفاع می کنند و کم کم می توان دید که تعدادشان کم و کمتر میشود.

البته تا همینجای کار، اگر چه تا کنون کودتا موفق بوده و فعلا حاکمان مشغول حکم رانی هستند ولی دیگر مشروعیت لازم را ندارند. نه ملت آنان را قبول دارد، نه مرجعیت دینی، نه مردم جهان و نه دولت های آزادهی دنیا.

البته اگر از چین مسلمان کش و روسیه که خودش دستش به مسلمانان چچن الوده است و لبنان و سوریه که بدون پول نفت ایران عمرشان به ایام نمی رسد.

دیگر کسی ما را به نگاه تحقیر آمیز نگاه نمی کند. ما را یک ملت بزرگ و آزاده می بینند که سر در برابر ظلم ظالمان فرو نمی آوریم و با جان نثاری ئ ایثار، هر طور که شده، دروغ و ریا را نپسندیده و با قاتلان هموطنانشان به مبارزه، هرچند آرام و بدور از خشونت می پردازند.

امروز جلوی سفارت ایران در لندن، بیش از بقیه تجمعات شلوغ بود. با اینکه روز کاری بوده و سفارت در طرح ترافیک قرار داشت.

یک نکته جالب هم این بود که ایندفعه سلطنت طلب ها و مجاهدین خلق هم قسمتی را برای خود اختصاص داده بودند که البته هم تعدادشان بسیار بسیار کم بود و هم همه با اکره از جلوی آنها سریع رد می شدند تا به قسمتی برسند که مربوط به ایرانیانی بود که متعلق به هیچ حزب و سازمان و گروه سیاسی نبودند.

افرادی که آمده بودند از همه قشر بودند، معلمان مدرسه ایرانی، چند نفر از نمازگزاران مرکز اسلامی، بر و بچه های شبکه طپش، گروه های فرهنگی که در مراسم فرهنگی ایرانیان چهره هایشان زیاد دیده می شود.

چند شاعر که شعرهایشان هم سروده شد.

من نمی توانم جمعیت را تحمین بزنم ولی فکر می کنم چیزی حدود پنج هزار نفر یا بیشتر بودند که هیچپگاه در هیچ برنامه ای که مربوط به ایرانیان است اینقدر جمعیت نمی آیند.

و از دیگر نکات خالصلنه شرکت کردن ایرانیان در این مراسم بود که خیلی قابل توجه بود، افرادی که با ویلچیر آمده بودند و پرینت ها و لباس ها و پرچم هایی که درست کرده بودند. و غم و اندوهی که بابت در رنج بودن هموطنانشان تحمل می کردند.

مسلم است که اینجا آزادی است و کسی با مشکلی برای شرکت در این برنامه ها مواجه نمی شود ولی از فواید آن یکی آگاهی دولت ها و مردم جهان از اعتراضات مردمی ایران و همچنی قوت قلبی به مبارزان هموطن در ایران که جانشان را در این راه گذاشته اند می باشد.

به امید پیروزی سپیدی بر سیاهی، حق بر باطل، درستی بر دروغ.